Kosmetyk nie wymaga CE. Przed wprowadzeniem do obrotu musi mieć osobę odpowiedzialną w UE, ocenę bezpieczeństwa, dokumentację PIF, zgłoszenie w CPNP, zgodny skład i prawidłową etykietę.
Karta przedstawia punkt startowy oparty na oficjalnych źródłach UE. Ostateczna kwalifikacja zależy od dokładnej konstrukcji, przeznaczenia, materiałów i sposobu sprzedaży produktu.
Najkrótsza odpowiedź
Import gotowego kosmetyku spoza UE nie sprowadza się do przetłumaczenia etykiety. Dla każdego produktu trzeba wyznaczyć osobę odpowiedzialną w UE, potwierdzić zgodność składu, przygotować raport bezpieczeństwa oraz pełną dokumentację produktu.
Zgłoszenie w CPNP następuje przed wprowadzeniem kosmetyku do obrotu. Sam wpis składnika w bazie CosIng nie oznacza, że jest on automatycznie dopuszczony w każdym zastosowaniu i stężeniu – wiążące są przepisy i ich załączniki.
Co trzeba sprawdzić
- Wyznaczenie osoby odpowiedzialnej mającej siedzibę w UE i określenie roli importera.
- Ocena bezpieczeństwa produktu kosmetycznego wykonana przez osobę o wymaganych kwalifikacjach.
- PIF, w tym opis produktu, raport bezpieczeństwa, metoda produkcji, dowody deklarowanego działania i dane o testach.
- Zgodność składników, stężeń, barwników, konserwantów, filtrów UV, alergenów i nanomateriałów.
- Zgłoszenie w CPNP, GMP, prawidłowe claims oraz kompletna etykieta.
Dokumenty, o które warto poprosić
- Pełny skład jakościowy i ilościowy, specyfikacje surowców oraz dane stabilności i kompatybilności opakowania.
- Cosmetic Product Safety Report oraz kompletna dokumentacja PIF.
- Oświadczenie i dowody dotyczące GMP oraz dokumenty uzasadniające claims marketingowe.
- Potwierdzenie zgłoszenia w CPNP i procedury dotyczące działań niepożądanych oraz wycofania.
Oznaczenia i informacje dla klienta
- Dane osoby odpowiedzialnej, nominalna zawartość, trwałość lub PAO oraz numer partii.
- Funkcja produktu, środki ostrożności i wykaz składników INCI.
- Kraj pochodzenia dla kosmetyków importowanych oraz informacje w języku wymaganym na rynku.
- Brak CE – umieszczanie tego znaku na zwykłym kosmetyku może wprowadzać w błąd.
Najczęstsze pułapki importera
- Zgłoszenie fabryki poza UE nie zastępuje osoby odpowiedzialnej i CPNP dla rynku unijnego.
- Raport bezpieczeństwa dla podobnej receptury nie obejmuje automatycznie innego składu, zapachu lub opakowania.
- CosIng jest narzędziem informacyjnym, a nie listą automatycznie zatwierdzającą każdy składnik.
Oficjalne źródła
- Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych
- Komisja Europejska – portal zgłaszania produktów kosmetycznych CPNP
- Komisja Europejska – baza składników kosmetycznych CosIng
- Komisja Europejska – kiedy oznakowanie CE jest wymagane
Przejdź do przewodników tematycznych
Huby łączą zasady ogólne, poradniki i wszystkie odpowiadające im karty produktów.
Zakres obowiązków zależy od konstrukcji, przeznaczenia, użytkownika i roli firmy. Karta jest punktem startowym, a nie indywidualną opinią prawną ani oceną zgodności.
Pytania o produkt: Kosmetyk spoza UE
Czy Kosmetyk spoza UE wymaga oznakowania CE?
Typowy wariant produktu „Kosmetyk spoza UE” opisany na tej karcie nie wymaga CE wyłącznie z racji swojej kategorii. Nadal może podlegać GPSR, REACH, przepisom sektorowym, obowiązkom informacyjnym albo szczególnej homologacji.
Czy inny wariant tego samego produktu może mieć inne wymagania?
Tak. Zmiana zasilania, materiału, modułu radiowego, akcesoriów, deklarowanego zastosowania albo grupy użytkowników może zmienić kwalifikację. Kosmetyk nie wymaga CE. Przed wprowadzeniem do obrotu musi mieć osobę odpowiedzialną w UE, ocenę bezpieczeństwa, dokumentację PIF, zgłoszenie w CPNP, zgodny skład i prawidłową etykietę.
